cornelsen
ένθεν κι ένθεν, εκείθεν και εντεύθεν
Σύνδεσμοι


Πλακώσανε οι επενδυτές!
2253 αναγνώστες
Παρασκευή, 19 Οκτωβρίου 2012
10:06

 

Έφυγε η ΦΑΓΕ, την κοπάνησε και η μεγαλύτερη εισηγμένη, η Coca Cola, με πλάγια βήματα. Αλλά μη φοβάστε. Όπως έγραψε κι ο «αγαπητός» μου κ. Χρ. Κώνστας –εκπρόσωπος Τύπου τού ΤΑΙΠΕΔ εκτός των άλλων- «φεύγουν οι επιχειρηματίες, έρχονται οι επενδυτές». Ναι, τούς είδα κι εγώ τούς επενδυτές.

 

Πρώτος επενδυτής η Τράπεζα Πειραιώς. Μια (ουσιαστικώς) χρεοκοπημένη ιδιωτική Τράπεζα πήρε δωράκι μια δημόσια Τράπεζα, την ΑΤΕ (χρεοκοπημένη κι αυτή όπως ολόκληρο το ελληνικό τραπεζικό σύστημα, να μην ξεχνιόμαστε) από την συγκυβέρνηση των αντωνοβαγγελοφώτηδων. Όπως «ανακοινώθηκε από την Τράπεζα τής Ελλάδος, το ΤΧΣ και την ΤρΠειρ» η ΑΤΕ διασπάστηκε σε «καλή» και «κακή» Τράπεζα και δόθηκε αντί 95(;) εκατ. € στον Σάλλα. Βεβαίως κάτι έμεινε και για τούς φορολογούμενους: τα χρέη τής «κακής» Τράπεζας! Από την ίδια μαρτυριάρα πηγή μαθαίνουμε ότι το deal θα στοιχίσει 6-7 δισ. € στο ΤΧΣ. Το ΤΧΣ δεν μάς λένε ποιος θα το πληρώσει. Υποψιάζεστε ποιός;  

 

Ακολούθησαν οι τηλεφωνικές εταιρείες. Μετά τα 090 πήραν και τα λιγότερο ροζ ραντεβού. Θέλεις παππού να γράψεις τα φάρμακά σου; Τηλεφωνείς (3-4 μήνες πριν… αρρωστήσεις) στον ΕΟΠΥΥ και πληρώνεις 0,80€ στην εταιρεία και 0,20€ ΦΠΑ και κάνεις την δουλειά που έκανες με 0,10€! Εγώ ήξερα ότι ο σωστός καπιταλισμός δουλεύει με επιχειρηματικό ρίσκο. Τσοντάρεις ένα δικό σου αρχικό κεφάλαιο, δανείζεσαι και από τις Τράπεζες το υπόλοιπο και ρισκάρεις με προοπτική να βγάλεις κέρδος μετά από μερικά χρόνια. Ο ελληνικός καπιταλισμός δουλεύει διαφορετικά (όχι για όλους ίσως αλλά σίγουρα για τους …… μωρέ πώς τούς είχε πει ο Καραμανλής;). Προσλαμβάνεις 5-6 παιδάκια, τούς δίνεις έναν μισθό τής πλάκας (αν τούς ασφαλίσεις κιόλας), παίρνεις και 5 τηλεφωνικές συσκευές κι αρχίζεις να μετράς χρήμα. Άμεσα, άκοπα και σίγουρα.

 

Τρίτον επενδυτή που είδα να καταφθάνει ήταν η Lamda Δομή. Όπως γράφει το HotDoc (τχ.12)

«ο κ. Λάτσης με το ποσό που θα κατέβαλε για τα επόμενα δέκα χρόνια για ένα μέρος μόνο τού ακινήτου [εννοεί το πρώην Διεθνές Κέντρο Ραδιοτηλεόρασης – IBC], σύμφωνα με την πρώτη σύμβαση 40ετούς διάρκειας, παίρνει την εκμετάλλευση για 90 χρόνια όλου τού ακινήτου, δηλαδή εκτός των άλλων και τού τμήματος που προοριζόταν για Μουσείο Ολυμπιακών Αγώνων, επιφάνειας 14.300 τ.μ. και χώρους στάθμευσης 7.300 τ.μ., πετυχαίνοντας «έκπτωση» στο μίσθωμα κατά 89%».

 

Η τέταρτη… μεγάλη επένδυση που πήρε το μάτι μου ήταν πάλι από HotDoc (τχ.10). Σύμφωνα λοιπόν με την σύμβαση που υπέγραψε το Γεν. Νοσοκομείου Πύργου με μια εταιρεία σεκιούριτυ

«το ποσό τής φύλαξης με βάση τη σύμβαση ανέρχεται στα 498.561,80 ευρώ ανά έτος μαζί με το ΦΠΑ. Κάνοντας έναν πρόχειρο υπολογισμό, με βάση το ανωτέρω χρηματικό ποσό και τον αριθμό των εργαζομένων, παρατηρούμε ότι αντιστοιχούν πάνω από 35.000 ευρώ ετησίως σε κάθε εργαζόμενο.[…] Όμως, όπως αναφέρουν στο HotDoc άτομα που εργάζονται σε διάφορες εταιρείες σεκιούριτυ, ο μισθός ενός φύλακα δεν υπερβαίνει σε καμιά περίπτωση τα 700 ευρώ μηνιαίως!».

   

Να γιατί προωθείται και η προπαγάνδα για το «μεγάλο κράτος» (στην πραγματικότητα το μισθολογικό κόστος τού Δημοσίου -πλην ενστόλων, ιερέων και δικαστών- το 2011 ήταν 6.8% τού ΑΕΠ, όταν στην ευρωζώνη ήταν 8,8%!):

- για να πάρουν οι ξένοι και οι «ημέτεροι» νταβατζήδες (το θυμήθηκα τελικά) την δημόσια περιουσία, και μάλιστα έναντι πινακίου φακής (ενίοτε και μόνο έναντι τού… πινακίου),

- για να μειωθεί ακόμη περαιτέρω το (έτσι κι αλλιώς ελάχιστο) κοινωνικό κράτος ώστε να εξασφαλίζονται και πλεονάσματα για τούς φίλους «μας» τούς δανειστές,

- για να απολυθούν ΔΥ και να δοθεί η εργασία τους σε εταιρείες (που θα μάς κοστίζουν ακόμη πιο ακριβά), μειώνοντας ακόμη περισσότερο την «πίτα» τού ΑΕΠ που πηγαίνει στην πλευρά τής μισθωτής εργασίας. Η οποία, σημειωτέον, παίρνει το μικρότερο κομμάτι τής πίτας σε σχέση με όλες τις χώρες τής ΕΕ. Μάλιστα η αναλογία κεφάλαιο/μισθωτή εργασία στην προστιθέμενη αξία από την σχέση 20/80 στα τέλη τής δεκαετίας του ’70 έχει φτάσει στις μέρες μας στο εκπληκτικό 65/35 (τυχαίο ότι όσο αυξανόταν το μερίδιο τού κεφαλαίου από το 20% στο 65%, αυξανόταν και το δημόσιο χρέος από το 25% στο 110% τού ΑΕΠ;). Εξάλλου αυτή η ξεπουληματική πολιτική δεν ακολουθείται και για πρώτη φορά. Έχω ξεχάσει πόσες φορές έχει ανέβει η τιμή των διοδίων από τότε που τα ανέλαβαν οι ιδιώτες «επενδυτές». Και δεν θέλω να σκέφτομαι πόσο θα αυξηθεί η τιμή της κιλοβατώρας αν προλάβουν να αρπάξουν την ΔΕΗ οι «επενδυτές» τού ΤΑΙΠΕΔ.

 

Σχετικά:

1. Οι ιδιωτικοποιήσεις και οι ηλίθιοι

2. Ιδιωτικοποίηση νερού: εξασφαλισμένη αποτυχία!

3. Τι είναι, κυρία, το ΤΑΙΠΕΔ;

4. Το μεγάλο στοίχημα των ιδιωτικοποιήσεων

5. Αττική οδός: Ξοδεύουν 1 εκατ. ευρώ τον χρόνο για κάθε χιλιόμετρο

 

Οι ανταγωνιστές μας στο ξεπούλημα...

 

 

 

Τα «κλεμμένα»

 

Ο Κύρτσος δεν είναι κανένας «αριστερόστροφος» (μάλλον νεοφιλελεύθερο τον κόβω) αλλά ξέρει πολλά πράγματα από «τα μέσα». Και όταν θέλει, μιλάει και αποκαλύπτει. Το θέμα είναι ότι και αυτός όπως και οι άλλοι μιλούν όταν έχουν κάποιο λόγο.

Επιβαρύνονται οι φορολογούμενοι πολίτες και οι οδηγοί που χρησιμοποιούν δρόμους, που μπορεί να είναι στην κατάσταση που ήταν πριν από μία 20ετία, να μην έχουν κατασκευαστεί ακόμη ή να προσφέρουν μοναδική διέξοδο στους εγκλωβισμένους κατοίκους ολόκληρων περιοχών στους οποίους δεν προσφέρονται αξιοπρεπείς εναλλακτικές διαδρομές χωρίς διόδια.

Όπως συμβαίνει συνήθως στην περίεργη χώρα μας, οι μεγάλοι «τζαμπατζήδες» βρίσκονται στην κορυφή τής οικονομικής πυραμίδας και έχουν το θράσος να ζητούν, μέσω των πολιτικών που κατοχυρώνουν με κάθε τρόπο τα συμφέροντά τους, τα ρέστα από την ανομοιογενή μάζα των μικρών «τζαμπατζήδων».

Μεγάλοι και μικροί τζαμπατζήδες

 

Αν δίπλα από την ΕΕ (η οποία από την Συνθήκη της Ρώμης ακόμη, το 1957, πολύ πριν δηλαδή την Συνθήκη του Μάαστριχτ προωθούσε τις ιδιωτικοποιήσεις και την απελευθέρωση της αγοράς) βάλουμε και το ΔΝΤ (που εργολαβικά προωθεί τις ιδιωτικοποιήσεις σε κάθε γωνιά του πλανήτη) τότε αντιλαμβανόμαστε τις Συμπληγάδες στις οποίες θα συντριβούν οι ελληνικές ΔΕΚΟ. Ο στόχος που είχε τεθεί στο Μεσοπρόθεσμο Πλαίσιο, τον Ιούλιο του 2011, εν είδει όρου για να εγκριθεί η δόση του δανείου, ήταν το ελληνικό δημόσιο να συγκεντρώσει 50 δισ. ευρώ από ιδιωτικοποιήσεις μέχρι το 2015. «Το πρόγραμμα ιδιωτικοποιήσεων και αξιοποίησης της περιουσίας της Ελληνικής Δημοκρατίας είναι αυτή την περίοδο το μεγαλύτερο στον κόσμο», αναφέρεται στην εισηγητική έκθεση του κρατικού προϋπολογισμού για το 2012, όπου αποσιωπάται όμως το τεράστιο κοινωνικό κόστος που θα συνοδεύσει το ξεπούλημα της ελληνικής δημόσιας περιουσίας. Αυτό πολύ σύντομα αποκλειστικά στην Catastroika!

Οι ιδιωτικοποιήσεις στην Ελλάδα: Από τον Μητσοτάκη στον Παπαδήμο (Unfollow #3)

 

Ήρθε η άνοιξη [1991] στο Μπουένος Άιρες. Η κυβέρνηση πουλάει ό,τι βρει μπροστά της. Τεράστιες ταμπέλες ανακοινώνουν τους πλειστηριασμούς κτιρίων γραφείων στην εμπορική οδό Florida και στην ακτή, εκεί που παλιά ήταν οι αποβάθρες. Ολόκληρα στρατόπεδα απομακρύνονται από το Μπουένος Άιρες για να πουλήσουν τη γη οι μεσιτικές εταιρείες. Ακόμα και οι καμηλοπαρδάλεις, οι στρουθοκάμηλοι και ένας 48χρονος ινδικός ελέφαντας που ακούει στο όνομα Νόρμα, ανήκουν πια σε ιδιώτες, αφού οι πατέρες του έθνους πούλησαν ακόμα και τον ζωολογικό κήπο.

[…]

Οι αλλαγές τα τελευταία τρία χρόνια δεν είναι τίποτε λιγότερο από μια οικονομική επανάσταση.

Κρ. Χάρμαν, Αργεντινή 2001 (απόσπασμα από το περιοδικό Business Week)

 

-        Νότια Αφρική, η κυβέρνηση Μαντέλα αποφασίζει την ιδιωτικοποίηση του νερού.

Τα αποτελέσματα:

▪ Αυξήσεις των τιμών μέχρι 140%.

▪ Οι άνθρωποι άρχισαν πάλι να "κλέβουν" το νερό, όπως την εποχή τού apartheid.

▪ Η αστυνομία στην υπηρεσία των μονοπωλίων τους καταδιώκει.

Οι πολυεθνικές σκαρφίζονται διάφορους τρόπους για να εξαναγκάσουν τον κόσμο να πληρώνει τις τεράστιες τιμές που απαιτούν. Βάζουν στους σωλήνες του νερού μηχανήματα, πού αφήνουν το νερό να περνάει σταγόνα-σταγόνα, με το σκεπτικό ότι όταν χρειάζεσαι μισή ώρα για να γεμίζεις ένα ποτήρι νερό, τότε πληρώνεις θέλεις δεν θέλεις στο τέλος του μήνα, αυτά πού σου ζητάνε.

Εγκαθιστούν prepaid συστήματα. Όποιος δεν έχει να πληρώσει, ας πεθάνει από την δίψα.

 

-        Η βρετανική Biwater, είναι πιό πονηρή. Οι μετρητές της μετράνε όχι την ποσότητα τού νερού, αλλά τον χρόνο πού είναι ανοιχτή η κάνουλα, τρέχει δεν τρέχει νερό, γιατί πολλές φορές δεν υπάρχει νερό, και οι άνθρωποι επειδή δεν ξέρουν πότε θα έρθει, αφήνουν τις κάνουλες ανοιχτές, τοποθετώντας κάποιο δοχείο από κάτω.

Ο κόσμος πληρώνει αέρα κοπανιστό.

 

-        Μετά από μιά επιδημία χολέρας στην περιοχή Ngwelezane, οι δημόσιες υπηρεσίες τροφοδότησαν έναντι μικρής αμοιβής τους κατοίκους με καθαρό νερό. Με την εγκατάσταση μετρητών στα σπίτια τους οι άνθρωποι μη μπορώντας να πληρώσουν το νερό (6 €), αναγκάστηκαν να πάρουν πάλι νερό από την κοντινή λίμνη.

300.000 αρρώστησαν πάλι από χολέρα, 300 πέθαναν.

 

-        Grenoble, Γαλλία, 1989: Οι δημοτικές αρχές παρέδωσαν το νερό σε μια θυγατρική της Suez. Εκτιμήσεις λένε ότι η επιχείρηση κέρδισε στα πρώτα 6 χρόνια περίπου 100 εκ. φράγκα, μόνο με υπερτιμολογήσεις. 21 εκ. με πλαστές αποδείξεις. Ο εφιάλτης τέλειωσε σχεδόν 7 χρόνια αργότερα. Ο δήμαρχος Alain Carigon καταδικάστηκε για διαφθορά (και τι δεν πήρε από την Suez) και το νερό ξαναπέρασε στα χέρια τού δήμου…

 

Οι ιστορίες είναι ατέλειωτες. Όποιος θέλει ας ψάξει να βρει το βιβλίο "Η μαύρη βίβλος των ιδιωτικοποιήσεων". Ίσως υπάρχει και στα ελληνικά.

 

 

Το σχόλιό σας
Για να σχολιάσετε το άρθρο πρέπει να κάνετε Login στο Capital.gr
Αξιολογήστε το άρθρο
7 ψήφοι

 Εκτύπωση
 Αποστολή με e-mail

Σχετικά με το blog
# Οταν οι ανθρωποι κανουν σχεδια ο Θεος γελαει.
# Για το παιχνίδι στα χρηματιστήρια: "Πρόκειται για μια δραστηριότητα που απαιτεί λίγο χρόνο και σου επιτρέπει, διατρέχοντας κάποιο μικρό κίνδυνο, να απαλλάξεις τον εχθρό σου από τα χρήματά του".


Αναζήτηση
Προηγούμενα Άρθρα
Τελευταίες δημοσιεύσεις
6/10Το καμπανάκι δεν χτυπά μόνο για τις Τράπεζες