cornelsen
ένθεν κι ένθεν, εκείθεν και εντεύθεν
Σύνδεσμοι


Υπάρχει και η άλλη Γερμανία
1884 αναγνώστες
Παρασκευή, 23 Σεπτεμβρίου 2011
11:54

Το Ίδρυμα «Ρόζα Λούξεμπουργκ», είναι πολιτικό ινστιτούτο του κόμματος της Αριστεράς στη Γερμανία. Σε μια έκθεσή του -που δημοσιεύτηκε μεταφρασμένη στο ελληνικό περιοδικό Επίκαιρα- απαντά στους αστικούς μύθους που κυκλοφορούν στην Γερμανία για το ελληνικό χρέος. Στο κείμενο που ακολουθεί οι υπογραμμίσεις είναι δικές μου.

 

Μύθος 1ος: «Οι Έλληνες είναι τεμπέληδες»

 

Απάντηση: Οι Έλληνες εργάζονται πολύ. Ο πραγματικός εβδομαδιαίος χρόνος εργασίας –μείον το μεσημεριανό διάλειμμα– πριν από την κρίση, σύμφωνα με την Eurostat, ήταν 44,3 ώρες στην Ελλάδα, 41 ώρες στη Γερμανία και ο μέσος όρος στην Ευρωπαϊκή Ένωση 41,7 ώρες. Η γαλλική τράπεζα Natixis εκτιμά πως στη Γερμανία ο ετήσιος χρόνος εργα­σίας κατά μέσο όρο είναι 1.390 ώρες, ενώ ο αντίστοιχος στην Ελλάδα είναι 2.119 ώρες. Είναι λάθος να αναζητούμε τα αίτια της κρίσης μιας χώρας στην έλλειψη φιλοπονίας των κατοίκων της. Οι Έλληνες δεν έχουν την επιλογή να δουλέψουν περισσότερο για να βγουν από την κρίση. Μάλλον το αντίστροφο συμβαίνει: Εξαιτίας της κρίσης, πολλοί Έλληνες αναγκάστηκαν να χάσουν την εργασία τους.

 

Μύθος 2ος: «Οι Έλληνες κάνουν μονίμως διακοπές»

 

Απάντηση: Σύμφωνα με το Ευρωπαϊκό Ίδρυμα για τη Βελτίωση των Συνθηκών Διαβίωσης και Εργασίας (Eurofound), οι Έλληνες εργαζόμενοι δικαιούνται κατά μέσο όρο 23 ημέρες άδειας διακοπών το χρόνο. Οι Γερμανοί, πάλι, μπορούν να κάνουν επί 30 ημέρες διακοπές, που είναι και το μάξιμουμ στην Ευρώπη. Προηγούνται, μάλιστα, σαφώς, αν συνυπολογίσουμε και τις αργίες.

 

Μύθος 3ος:«Εμείς πληρώνουμε τις συντάξεις πολυτελείας των Ελλήνων»

 

Απάντηση: Σύμφωνα με τον ΟΟΣΑ, στη Γερμανία οι εργαζόμενοι βγαίνουν στη σύνταξη κατά μέσο όρο στην ηλικία των 61,5 ετών, ενώ στην Ελλάδα ο αντίστοιχος μέσος όρος είναι στα 61,9 έτη. Επιπλέον, ο μέσος όρος της σύνταξης στην Ελλάδα φτάνει μόλις το 55 % του αντίστοιχου μέσου όρου στην Ευρωζώνη. Τα δύο τρίτα των Ελλήνων συνταξιούχων πρέπει να τα βγάλουν πέρα με λιγότερα από 600 ευρώ το μήνα.

 

Μύθος 4ος:«Οι Έλληνες ζούσαν πλουσιοπάροχα»

 

Απάντηση: Το επίπεδο των μισθών στην Ελλάδα ανέρχεται μόλις στο 73% του μέσου όρου της Ευρωζώνης. Για παράδειγμα, δάσκαλοι με δεκαπέντε χρόνια υπηρεσίας κερδίζουν περίπου 40% λιγότερο απ’ ό,τι στη Γερμανία – κι αυτό πριν από την κρίση. Σύμφωνα με τη Eurostat, πριν από την κρίση η φτώχεια απειλούσε το ένα πέμπτο των Ελλήνων, ενώ το 25% ζούσε σε ασφυκτικά συνωστισμένα διαμερίσματα – αντίστοιχο ποσοστό στη Γερμανία, 7%.

 

Μύθος 5ος:«Οι Έλληνες ζούσαν πάνω από τις οικονομικές τους δυνατότητες»

 

Απάντηση: Σχεδόν κάθε κυβέρνηση στον κόσμο «ζει πάνω από τις οικονομικές της δυνατότητες», ξοδεύει δηλαδή περισσότερα από όσα εισπράττει. Το πρόβλημα της Ελλάδας δεν ήταν τόσο πολύ οι νέοι δανεισμοί, όσο το γεγονός ότι οι χρηματαγορές από ένα χρονικό σημείο κι έπειτα κερδοσκοπούσαν εις βάρος της Αθήνας, παρασύροντας έτσι τα επιτόκια για νέα δάνεια σε δυσβάσταχτα επίπεδα. Αυτό μπορεί να συμβεί κάλλιστα και σε μια χώρα χωρίς μεγάλα ελλείμματα, όπως δείχνει το παράδειγμα της Ιρλανδίας, η οποία την περασμένη δεκαετία δεν παρουσίαζε έλλειμμα στον προϋπολογισμό, αλλά πλεόνασμα.

 

Μύθος 6ος:«Το ελληνικό κράτος είναι υπερδιογκωμένο»

 

Απάντηση: Το 2008, οι δημόσιες δαπάνες ως ποσοστό του ΑΕΠ στην Ελλάδα ήταν 48%, ενώ στη Γερμανία μόλις 44%. Πριν από την κρίση, ωστόσο, τα πράγματα έδειχναν διαφορετικά: μεταξύ 2000 και 2006 το ποσοστό των δημοσιονομικών δαπανών της Ελλάδας μειώθηκε από το 47% στο 43% κι όλο αυτό το χρονικό διάστημα παρέμενε χαμηλότερο από το κατώτατο ποσοστό της Γερμανίας. Αυτό άλλαξε μόνο με την ύφεση της οικονομίας, λόγω της χρηματοπιστωτικής κρίσης. Επιπλέον, στη Σουηδία, εδώ και δέκα χρόνια, το ποσοστό των δημόσιων δαπανών κυμαίνεται μεταξύ 51% και 55% του ΑΕΠ, κι όμως η χώρα δεν χρεοκόπησε.

 

Μύθος 7ος:«Η Ελλάδα δεν είναι ανταγωνιστική»

 

Απάντηση: Αυτό ισχύει, εφόσον αποδέχεται κανείς ως μέτρο επιτυχίας το εξωτερικό εμπόριο. Η Ελλάδα, εδώ και χρόνια, έχει ένα υψηλό έλλειμμα στο εξωτερικό εμπόριο, που το 2009 έφτανε το 14% του ΑΕΠ. Δηλαδή η Ελλάδα εισάγει περισσότερα από όσα εξάγει, πράγμα που για πολλούς αποδίδεται κυρίως στη μεγάλη αύξηση των ελληνικών μισθών. Στην Ελλάδα, μεταξύ 2000 και 2010, πράγματι, το κόστος εργασίας ανά μονάδα προϊόντος αυξήθηκε κατά 40%. Αυτό, όμως, ήταν πρόβλημα, διότι σε άλλες χώρες αυξήθηκε λιγότερο και, επομένως, οι επιχειρήσεις αυτών των χωρών απέκτησαν ένα πλεονέκτημα κόστους στην παγκόσμια αγορά. «Πρωταθλήτρια» της Ευρώπης στις συγκρατημένες αυξήσεις μισθών αναδείχτηκε η Γερμανία. Εκεί το μοναδιαίο κόστος εργασίας αυξήθηκε μόλις κατά 5%, χάρη στις πενιχρές αυξήσεις των ημερομισθίων. Το αποτέλεσμα ήταν υψηλά εξαγωγικά πλεονάσματα για τη Γερμανία και υψηλά εμπορικά ελλείμματα για χώρες όπως η Ελλάδα, η Πορτογαλία, η Ιρλανδία ή η Ισπανία.

 

Μύθος 8ος:«Οι Έλληνες είναι επιρρεπείς στη διαφθορά»

 

Απάντηση: Πράγματι, η φοροδιαφυγή και η διαφθορά στην Ελλάδα έχουν πιο έντονη παρουσία απ’ ό,τι σε άλλες χώρες. Το μερίδιο της παραοικονομίας εκτιμάται περίπου στο 25% της οικονομίας –της Γερμανίας είναι περίπου 15%– και το συνολικό ποσό των διαφυγόντων φόρων φτάνει τα 20 δις ευρώ ετησίως. Σε ότι αφορά στους διαφυγόντες φόρους, αποτελούν μια μορφή αναδιανομής εισοδήματος από το κράτος στον ιδιωτικό τομέα. Τα χρήματα αυτά, συνεπώς, δεν «εξαφανίζονται» και δεν εξηγούν την ελληνική κρίση. Επιπλέον, από την ελληνική οικονομία της διαφθοράς και των μιζών επωφελήθηκαν εξίσου γερμανικές επιχειρήσεις. Από το 2008, σε αρκετές δικαστικές διαδικασίες αποδείχτηκε ότι οι γερμανικές επιχειρήσεις Siemens, Ferrostaal-ΜΑΝ και Deutsche Bank εξαγόραζαν, σε μεγάλη κλίμακα, Έλληνες πολιτικούς και «χρηματοδοτούσαν» πολιτικές αποφάσεις προς όφελός τους. Μόνο η Siemens, από τα μέσα του 1990 και επί μία σχεδόν δεκαετία, «επένδυε» 15 εκατ. ευρώ στην Ελλάδα ετησίως, ώστε να επηρεάσει προς όφελός της πολιτικούς των δύο μεγαλύτερων κομμάτων.

 

Μύθος 9ος:«Οι Έλληνες θα πρέπει πρώτα να εξοικονομήσουν χρήματα οι ίδιοι, προτού τους βοηθήσουμε εμείς για μια ακόμα φορά»

 

Απάντηση: Το υπερβολικά υψηλό έλλειμμα του 2011 δεν σημαίνει ότι η Ελλάδα δεν εξοικονομεί μειώνοντας τις δαπάνες της. Η ελληνική κυβέρνηση εξοικονομεί, και μάλιστα με τρόπο βάναυσο. Εξαιτίας του προγράμματος λιτότητας, οι Έλληνες έχασαν από τις αρχές του 2010 κατά μέσο όρο σχεδόν το 20% των εισοδημάτων τους. Το ότι το έλλειμμα του 2011 ήταν υψηλότερο απ’ ότι προγραμματίστηκε δεν οφείλεται καθόλου σε σπατάλες της Ελλάδας. Δεν είναι οι δαπάνες τόσο υψηλές, αλλά τα έσοδα υπερβολικά περιορισμένα. Αυτό οφείλεται και πάλι στο σκληρό πρόγραμμα λιτότητας: Επειδή το κράτος εξοικονομεί, λόγω της μείωσης των μισθών και των συντάξεων, ρίχνει το ΑΕΠ και, κατά συνέπεια, τα έσοδα από τη φορολόγηση μειώνονται. Συνεπώς, το πρόβλημα δεν είναι οι υπερβολικές δαπάνες της Ελλάδας, αλλά το ίδιο το πρόγραμμα λιτότητας.

 


Ενώ λοιπόν υπάρχουν στο εξωτερικό και άνθρωποι που ΘΕΛΟΥΝ να βλέπουν αλήθειες έχουμε πολλούς στην Ελλάδα που αναπαράγουν με τον χειρότερο προπαγανδιστικό τρόπο τους μύθους αυτούς. Τούς οποίους και μεγεθύνουν εκδοτικά συγκροτήματα και (χρυσοκάνθαροι) δημοσιογράφοι. Τα παραδείγματα ατελείωτα.

 

Τα «κλεμμένα»

 

Γράφει ο δημοσιογράφος Γιάννης Λοβ.  στην εφημερίδα «Αξία», 11/6/11:

«Άλλο μείζον παράδειγμα: Η μισθοδοσία των δημοσίων υπαλλήλων με την αλόγιστη κι επικίνδυνη πολιτική όλων των κυβερνήσεων εκτοξεύτηκε για πελατειακούς και μόνον λόγους στο ιλιγγιώδες ποσό των 30 δισ. Ευρώ [στην πραγματικότητα είναι 21,5 δις€ δλδ κάτω από το 10% του ΑΕΠ], ενώ το ανάλογο ποσό στην Ευρώπη είναι 15 δισ. ευρώ το έτος για μια χώρα όπως η Ελλάδα [στο Βέλγιο που είναι πληθυσμιακά "ανάλογη χώρα" το μισθολογικό κόστος ξεπερνά το 12% του ΑΕΠ]. Κι αυτός είναι ο λόγος που σήμερα υποφέρουμε…»

 

Και επιμένει -με... ατράνταχτα επιχειρήματα- από την ίδια εφημερίδα στις 30 Ιουλίου:

«Η Ελλάδα έχει τους περισσότερους δημόσιους υπαλλήλους στον κόσμο [!]. Αυτό είναι γνωστό [!!].»

 

Όλα τα παραπάνω δεν είναι παρά χονδροειδέστατα ψέμματα. Αλλά και ο ίδιος σιτιζόταν από τον κρατικό (συγκεκριμένα τον δημοτικό) κορβανά –σταθμός Αθήνα 984- αρκετά καλά:

 

«Γιάννης Λοβ. (2341/μήνα +1260 Μυρτώ Λοβ.) Πρωινή εκπομπή με τον Αγγ. Μόσχοβα. Πολύ συχνά εγκατέλειπε την εκπομπή για να εμφανιστεί στην τηλεόραση, ως σχολιαστής. Έμενε η εκπομπή χωρίς παρουσιαστή συχνά μεταξύ 7.30 με 8.00. Απροετοίμαστος και όταν ήταν στην εκπομπή. Σχόλια εκ του προχείρου. Είναι δ/ντης της εφ. ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΗ ΒΡΑΔΥΝΗ, ενώ γράφει και σε ηλεκτρονικές σελίδες)»

http://www.alfavita.gr/artro.php?id=27488

 

«Ο ορυμαγδός των καινούργιων φορολογικών επιβαρύνσεων […] ήταν αναπόφευκτος. Ήταν η λογική συνέπεια τής αδυναμίας ή τής ατολμίας τού πολιτικού μας συστήματος να συγκρουστεί έγκαιρα με την κύρια πηγή παραγωγής πρόσθετων δημοσιονομικών ελλειμμάτων στον τόπο μας, δηλαδή τον […] δημόσιο τομέα»

έγραφε τις προάλλες ο Θ. Διαμ., καθηγητής τής Παντείου.

 

Δεν μάς λέει, βεβαίως, πόσο επιβαρύνει ο μισθός του τον κρατικό προϋπολογισμό –και πόσο εργατικός είναι ο ίδιος-, αλλά υπαινίσσεται τον συνειρμό: «πληρώνουμε φόρους (όλοι μας; -θα ρωτούσα) επειδή το έλλειμμα είναι μεγάλο. Και το έλλειμμα είναι μεγάλο επειδή το κράτος –δλδ οι μισθοί των ΔΥ- τροφοδοτούν το έλλειμμα αυτό».

Ο Στέφανος Μάνος -ως Σέρλοκ Χολμς- ανακαλύπτει και με ποιό... υπόγειο τρόπο γίνεται αυτό -το "υποπτεύεται" μάς βεβαιώνει(*):

«Το αν κόπηκε ο μισθός του δημοσίου υπαλλήλου κατά 50% το δέχομαι, αλλά οι δαπάνες αυξήθηκαν. Τώρα, αν αυτές οι δαπάνες αυξήθηκαν γιατί οι κύριοι υπουργοί τους έδιναν πλασματικές υπερωρίες ή τάχα εκτός έδρας για να καλύψουν το 50%, εγώ δεν το έχω δει, αλλά σας βεβαιώνω ότι το υποπτεύομαι».

 http://www.mediasoup.gr/node/41320 

 

Ξεκάθαρη την προπαγάνδα αυτή την ακούς από πολλούς «παπαγάλους» που βγαίνουν στα μνημονιακά ΜΜΕ. Καθηγητάδες, πολιτικοί, δημοσιογράφοι (εν ενεργεία και συνταξιούχοι), πρόεδροι εργοδοτικών οργανώσεων και εργοδοτικών ινστιτούτων μάς επαναλαμβάνουν ότι το έλλειμμα από πέρυσι μέχρι φέτος αυξήθηκε λόγω «κρατικής σπατάλης». Και η σπατάλη αυτή δεν μπορεί να προέρχεται παρά μόνο από την αύξηση τού μισθολογικού κόστους του Δημοσίου. Έλα όμως που τα πράγματα δεν είναι καθόλου έτσι.

Όπως γράφει η «Ημερησία» (φύλλο τής 17/9/2011, σελ. 13), το 2011 το μισθολογικό κόστος τού Δημοσίου όχι μόνο δεν αυξήθηκε αλλά μειώθηκε κατά 536 εκατ€ (μειώθηκαν κατά 700 εκατ€ οι μισθοί, αυξήθηκαν κατά 164 εκατ€ οι συντάξεις)! Και δεν νομίζω να κατηγορεί κανείς την παραπάνω εφημερίδα για αντικυβερνητισμό.  

Γιατί αυξήθηκε όμως το έλλειμμα; Ακριβώς λόγω της ύφεσης (που έφερε η μνημονιακή πολιτική -την οποία θαυμάζουν και επικροτούν οι «μαϊντανοί») και τής αύξησης τού κονδυλίου των τόκων:

«τα έσοδα τού Κρατικού Προϋπολογισμού ανήλθαν σε 30,6 δισ. ευρώ  από 32 δισ. ευρώ πέρυσι το ίδιο διάστημα.

Και οι δαπάνες τού τακτικού προϋπολογισμού είναι αυξημένες κατά κατά 8,1% έναντι τού 2010 […] Η αύξηση αυτή οφείλεται κυρίως:

► Στις αυξημένες δαπάνες για τόκους κατά 2 δισ. ευρώ.

► Στις αυξημένες επιχορηγήσεις στα ασφαλιστικά ταμεία [ΙΚΑ, ΟΓΑ, ΟΑΕΕ κλπ], εξαιτίας τής μείωσης των εσόδων τους από ασφαλιστικές εισφορές κατά 1,7 δισ. ευρώ.

► Στον ΟΑΕΔ, λόγω καταβολής επιδομάτων ανεργίας, κατά 322 εκατ. ευρώ.

► Στα νοσοκομεία, κατά 853 εκατ. ευρώ

Εφημερίδα «Αξία», 24/9/2011, σελ 7.

 

(*) Δικαιολογημένη η απορία μου: τέτοιοι πολιτικοί μάς κυβερνούσαν; Με "υποψίες" έφτιαχναν προϋπολογισμούς; Τόσο καλά ξέρουν να διαβάζουν τα οικονομικά τής χώρας; Και θέλουν να μάς σώσουν κιόλας;

Σχόλια

23/09 18:33  Μαικήνας
σε ευχαριστούμε για την ανάρτηση. Θα είμαι ειλικρινής μαζί σου γιατί εκτιμώ το μυαλό σου και τη συνέπειά σου. Στο 7 (εξαγωγή πλεονασμάτων συνεπεία συγκράτησης κόστους αμοιβών στην Γερμανία εν αντιθέση με την Ελλάδα και άλλες χώρες ) νομίζω ότι η επιχειρηματολογία ενώ έχει χαρακτήρα τεχνικού statement παιρνει μορφή κατηγορίας
Αντίθετα στο 8 η αντιστροφή του επιχειρήματος της διαφθοράς είναι επιτυχής.
τέλος το 9 εχει εν πολλοίς δίκιο
23/09 18:35  Μαικήνας
σε ευχαριστούμε για την ανάρτηση. Θα είμαι ειλικρινής μαζί σου γιατί εκτιμώ το μυαλό σου και τη συνέπειά σου. Στο 7 (εξαγωγή πλεονασμάτων συνεπεία συγκράτησης κόστους αμοιβών στην Γερμανία εν αντιθέση με την Ελλάδα και άλλες χώρες ) νομίζω ότι η επιχειρηματολογία ενώ έχει χαρακτήρα τεχνικού statement παιρνει μορφή κατηγορίας
Αντίθετα στο 8 η αντιστροφή του επιχειρήματος της διαφθοράς είναι επιτυχής.
τέλος το 9 εχει εν πολλοίς δίκιο
26/09 08:26  cornelsen
Μη με ευχαριστείς Μαικήνα. Στους Γερμανούς και στα "Επίκαιρα" οι ευχαριστίες -και οι δικές μου.
Και άμποτε να ξυπνήσουμε!
Το σχόλιό σας
Για να σχολιάσετε το άρθρο πρέπει να κάνετε Login στο Capital.gr
Αξιολογήστε το άρθρο
8 ψήφοι

 Εκτύπωση
 Αποστολή με e-mail

Σχετικά με το blog
# Οταν οι ανθρωποι κανουν σχεδια ο Θεος γελαει.
# Για το παιχνίδι στα χρηματιστήρια: "Πρόκειται για μια δραστηριότητα που απαιτεί λίγο χρόνο και σου επιτρέπει, διατρέχοντας κάποιο μικρό κίνδυνο, να απαλλάξεις τον εχθρό σου από τα χρήματά του".


Αναζήτηση
Προηγούμενα Άρθρα
Τελευταίες δημοσιεύσεις