cornelsen
ένθεν κι ένθεν, εκείθεν και εντεύθεν
Σύνδεσμοι


Ο «Δεκέμβρης» είναι πάντα επικίνδυνος μήνας
1454 αναγνώστες
Πέμπτη, 24 Δεκεμβρίου 2009
08:37

 

Στις παραμονές των εκλογών τού 1981 είχε κυκλοφορήσει μια πολιτική αφίσα –αναρχικών αν θυμάμαι καλά- με διαχρονικό, όπως αποδεικνύεται, περιεχόμενο. Σε μια γωνία του ρινγκ, στο διάλειμμα ενός πυγμαχικού αγώνα, στέκεται κάθιδρος ο πυγμάχος. Δίπλα του, με την πετσέτα στο χέρι, ο προπονητής του του φωνάζει δυνατά: «Να προσέχεις την Αλλαγή!».
 
Στα τελευταία 35 χρόνια της σύγχρονης ελληνικής Ιστορίας το παιχνίδι της εναλλαγής (στην κυβερνητική εξουσία) έχει παιχτεί πολλές φορές, με αρκετή «επιτυχία» θα παραδεχτώ. Κάποιες, ελάχιστες φορές, με την σύμπραξη και των κομμάτων-κομπάρσων της πολιτικής, όπως στις κυβερνήσεις συνεργασίας του 1989-90. Με το παιχνίδι αυτό –αποτελεσματικά δοκιμασμένο από τις δυτικές δημοκρατίες της «ελεύθερης» αγοράς- διαιωνίζεται ένας κύκλος συνεχών εκτονώσεων των πολιτικών αδιεξόδων αλλά κυρίως των οικονομικών κύκλων του εγχώριου καπιταλισμού.
 
Η ταινία της ελεγχόμενης εναλλαγής ξαναπαίζεται εδώ και έναν περίπου χρόνο. Εν μέσω σκανδάλων (υποκλοπές, δομημένα ομόλογα, Βατοπέδι, ρεμούλες κ.λπ.) η κυβέρνηση της ΝΔ άρχισε να φορτώνεται τα αποτελέσματα της οικονομικής κρίσης του καζινο-καπιταλισμού. Προφανώς, ως διαχειριστές του συστήματος, ο ΚΚ και η κυβέρνησή του έχουν τις δικές τους ευθύνες. Οι πραγματικές και διαχρονικές ευθύνες, όμως, βρίσκονται σε άλλο επίπεδο. Σε πρόσωπα και οικονομικές σχέσεις που ρυθμίζουν την ζωή μας από τα παρασκήνια σε σταθερή βάση επί δεκαετίες. Για το ποιος επιχειρείται να πληρώσει –άδικα- την κρίση δεν θα χρησιμοποιήσω ισχυρισμούς αριστερίστικων ομάδων αλλά ένα απόσπασμα από άρθρο υπεράνω αντικαπιταλιστικής «υποψίας»:
«Δυστυχώς, πάντοτε κατά την άποψη μας, αυτοί οι «απλοί άνθρωποι» που σήμερα στηρίζουν το παγκόσμιο σύστημα, θα είναι οι ίδιοι που θα κληθούν να πληρώσουν, στη θέση αυτών που το λήστεψαν (με αύξηση της φορολογίας, φοροεπιδρομές κλπ).[1]
 
Στο παιχνίδι συγκάλυψης φυσικά έχουν επιστρατευτεί και οι κάθε λογής «επικοινωνιστές» του συστήματος. Γράφει, για παράδειγμα, ο Δ/νων σύμβουλος εταιρείας δημοσκοπήσεων στην «Ημερησία» δύο μήνες μετά τις τελευταίες εκλογές:
Ο βαθμός αισιοδοξίας για τα προσωπικά και επαγγελματικά σχέδια ανακάμπτει και κινείται στο 38,7% (από 34,2%)…
Ο δείκτης πολιτικής εμπιστοσύνης (political trust index) που μετράται με την εμπιστοσύνη προς το Κοινοβούλιο αντιστρέφει την πτωτική πορεία του και κινείται στο 4,9 από 4,6 τον Ιούνιο.
Ο Βαθμός ικανοποίησης από τον τρόπο που ασκούν τα καθήκοντά τους η κυβέρνηση και η αξιωματική αντιπολίτευση παρουσιάζει ανάκαμψη, ιδίως για την κυβέρνηση και κινείται στο 28,7% (από 13,9% για την κυβέρνηση της ΝΔ τον Ιούνιο).
Το πώς βέβαια διαμορφώνεται η κοινή γνώμη μας το δείχνει ο ίδιος όταν δίνει τίτλο στο άρθρο του «Οι πολίτες βάζουν πλάτη για έξοδο από την κρίση» ενώ στην δική του δημοσκόπηση στο ερώτημα «Θα ήσασταν διατεθειμένοι να κάνετε θυσίες για τα δημόσια οικονομικά;» οι 2 στους 3 ερωτώμενους απαντούν «Μάλλον/Σίγουρα όχι». Και βέβαια δεν είναι περίεργο πως σε διπλανό πίνακα το 63,7% των ερωτώμενων απαντά ότι για την κατάσταση της οικονομίας φταίει γενικά «Η διαφθορά και οι σπατάλες του κράτους». Φυσικά. Δεν είναι ώρα να ψάξουμε ποιοί πήραν τα κλεμμένα.
 
Και ποια είναι η λύση-μονόδρομος που μας προτείνεται τόσο από τις Αγορές (ο κακός «μπάτσος») όσο και από την ΕΕ (ο καλός «μπάτσος»); Μια νέα οικονομική πολιτική, υπό την καθοδήγηση του ΓΑΠ αυτή την φορά, που δεν θα διαφέρει –τελικά- από αυτήν που εφαρμόστηκε μέχρι τώρα. Βάρη στην εργασία μέσα από την ανεργία, ένταση της ακρίβειας και άγρια φορολόγηση του εισοδήματός της.   
 
Όταν το χαρτί της σημερινής κυβέρνησης «καεί» το έργο θα παιχτεί από την αρχή με αλλαγμένους πρωταγωνιστές. Οι πραγματικοί κυρίαρχοι του παιχνιδιού θα ξαναθυμηθούν ότι ο σημερινός «καταλληλότερος» έκανε σαρδάμ και έπεφτε από το ποδήλατό του ενώ ο «Αντωνάκης» θα γίνει Αντώνης και ικανός κυβερνήτης.
 
Την ευλυγισία και τα τεχνάσματα του δικού μας καπιταλισμού δεν είχε σε αυτόν τον τομέα η κυρίαρχη τάξη στις χώρες του (αν)υπαρκτου σοσιαλισμού[2] –αν και η «Λαϊκή» Κίνα καταφέρνει όχι μόνο να επιβιώνει αλλά και να πρωτοπορεί. Βέβαια ο κίνδυνος να χαθεί το παιχνίδι στην Δύση –και ειδικότερα στην Ελλάδα- δεν έχει εκλείψει. Η Αργεντινή[3], γεωγραφικά, και το 2001, χρονικά, είναι μακριά αλλά οι αντιθέσεις παραμένουν πάντα εδώ.
 
Τα «κλεμμένα»
 
Ποτέ δεν πρέπει να αφήνεις τους υδρατμούς να ξεπερνούν την ανώτερη επιτρεπόμενη πίεση. Είναι άκρως επικίνδυνο και ενίοτε καταστροφικό… 
 
Έντρομοι πετάχτηκαν από τα κρεβάτια τους οι φοιτητές του ΤΕΙ Καρπενησίου, που διαμένουν στην φοιτητική εστία, όταν, ξαφνικά, την Δευτέρα 19 Μαΐου, αργά το απόγευμα, περίπου στις 8:00, ακούστηκε από το ισόγειο του κτηρίου μια τρομακτική έκρηξη. Είχε σκάσει το καζάνι του θερμοσίφωνα με το ζεστό νερό, που θερμαίνεται με τη χρήση του καλοριφέρ. Από την έκρηξη προκλήθηκαν, ευτυχώς, μόνο υλικές ζημιές, το ύψος των οποίων μέχρι την στιγμή αυτή δεν μπορεί να υπολογιστεί.
 
Τι είχε συμβεί
 
Οι φοιτητές που διαμένουν στην φοιτητική εστία του ΤΕΙ, κάθε μέρα περίπου την ίδια ώρα, κυρίως απογευματινές ώρες, ανάβουν το καλοριφέρ, ώστε να ζεσταθεί ο θερμοσίφωνας και να υπάρχει δυνατότητα παροχής ζεστού νερού. Η δυνατότητα αυτή δίνεται από την διεύθυνση του ΤΕΙ. Το καλοριφέρ ανάβει κάθε μέρα για μιάμιση ώρα, όπως μας ενημέρωσε ο προϊστάμενος του ΤΕΙ[…]
 
Το ίδιο έγινε και την περασμένη Δευτέρα. Όμως, αυτή την φορά, προφανώς από βλάβη στον θερμοστάτη, δεν διεκόπη η χρήση του λέβητα, όταν το νερό έφτασε στον επιθυμητό βαθμό θερμοκρασίας. Αποτέλεσμα ήταν να γίνει υπερθέρμανση και το νερό να εξατμίζεται μέσα στον θάλαμο του θερμοσίφωνα και να γίνεται υδρατμός. Καθώς η θερμοκρασία ανέβαινε, ο ατμός δεν έβρισκε διέξοδο και συνέβη το ατύχημα. Ο θερμοσίφωνας έσκασε, προκαλώντας μια τρομακτική έκρηξη που τρομοκράτησε τους φοιτητές, καθώς και τους κατοίκους της γύρω περιοχής.
 
Ήταν τόσο δυνατή η έκρηξη, που το μπροστινό καπάκι του καζανιού εκτοξεύτηκε, διέλυσε την σιδερένια πόρτα και καρφώθηκε στον απέναντι τοίχο. Κομμάτι από το σίδερο διαλύθηκε και έπεσε σε απόσταση δεκάδων μέτρων από τον χώρο. Ακόμη, από την έκρηξη έσπασε ένα μεγάλο μέρος του πίσω τοίχου του δωματίου, που ήταν οι εγκαταστάσεις του ΤΕΙ. Πετρέλαιο χύθηκε παντού στον χώρο, ενώ ένα τεράστιο σύννεφο λευκού καπνού σκέπασε τον ουρανό. (http://www.ichi360.com/?p=1300)
 
Η ρήση "αν οι εκλογές μπορούσαν ν' αλλάξουν τον κόσμο, θα ήταν παράνομες" είναι μάλλον γνωστή. Ο Κ. Παπαγιώργης την επαναδιατυπώνει στο άρθρο του με τίτλο "Δημοκρατική φενάκη" (εφημ. Κόσμος τού Επενδυτή, 24/10/09)
 
Τόσο στη Γαλλία όσο και σε άλλα Ευρωπαϊκά κράτη, η σταδιακή επιβολή τής καθολικής ψηφοφορίας κατά τη διάρκεια τού 19ου αιώνα πρώτα αντιμετωπίστηκε σαν απειλή και κατόπιν εκφυλίστηκε σε "πληρεξούσιο" άνευ άλλης αξίας, σε ευπρόσωπη εξαπάτηση τού "δημοκρατικού" δικαιώματος.
Ο ίδιος ο Μαρξ, που παρακολουθούσε εκ τού σύνεγγυς τις εξελίξεις στη Γαλλία, παραδεχόταν μεν το γενικό εκλογικό δικαίωμα ως "ένα από τα σπουδαιότερα καθήκοντα τού μαχητικού προλεταριάτου", πλην όμως υποψιαζόταν την εγγενή ανατρεπτικότητα τής καθολικής ψηφοφορίας, θέτοντας υπό συζήτηση την πραγματική εξουσία τού κράτους ως μοναδικής πηγής κυριαρχίας. Μεταξύ 1851 και 1871 (οπότε η Κομμούνα συνετρίβη), το μαρξικό κριτήριο ωριμάζει και αρχίζει να παραδέχεται ότι "η εργατική τάξη δεν μπορεί να πάρει στα χέρια της την κρατική μηχανή και να τη θέσει σε κίνηση για τούς δικούς της σκοπούς".
Άλλωστε τι έκανε ο δεύτερος αυτοκράτωρ των Γάλλων; Δίδαξε την αστική Ευρώπη να μην ορρωδεί προ τής καθολικής ψηφοφορίας, αλλά να την εξημερώνει και να την ξεδοντιάζει με ποικίλα μέσα. Με έναν λόγο, το μέγα πολιτικό ζητούμενο, η ισότητα και η κοινή συμμετοχή στην εξουσία, δεν ήταν δυνατόν να επιτευχθεί με την παραπλανητική "ισότητα" τής γενικής ψήφου. Η ταξικότητα τής κοινωνίας υπερέβαινε κατά πολύ την αποτελεσματικότητα τού ψηφοδοτικού δικαιώματος.
 
 
[1] Από το blog http://viliardos.capitalblogs.gr/showArticle.asp?id=21444&blid=363
 
[2]Δεκέμβριος και τότε. Ο «Δούναβης της σκέψης» αντιμέτωπος με τον Δούναβη ενός εξαγριωμένου λαού.

 
Δυστυχώς οι άνθρωποι που καταδυνάστευαν τον ρουμάνικο λαό -στο όνομά τού ίδιου τού λαού-, πλαισιωμένοι από το ξένο κεφάλαιο που κατέφθασε ασθμαίνοντας, εξακολουθούν και σήμερα να πλουτίζουν όπως και τότε.
 
[3] Don’t cry for me Argentina
 
 
Καλά Χριστούγεννα σε όλους (ή μήπως και «στα δικά μας»;)
Σχόλια

24/12 09:40  shareholder-cs
"Και ποια είναι η λύση-μονόδρομος που μας προτείνεται τόσο από τις Αγορές (ο κακός «μπάτσος») όσο και από την ΕΕ (ο καλός «μπάτσος»); "

Χε-χε, πετυχημένο cornelsen...
Στο δια ταύτα, παντού στο κόσμο παίζει η παράσταση "εναλλαγή στη πολιτική εξουσία".
Ενίοτε τα φέρνει έτσι η ζωή και ο οικονομικός κύκλος, να έχουμε και εναλλαγή στην οικονομική εξουσία.
Αυτό που δεν αλλάζει ποτέ ανά τους αιώνες είναι η ύπαρξη εξουσιών...
Αλλωστε η κοινωνία δεν απαρτίζεται απο καλούς Σαμαρείτες...
24/12 09:49  atan
Αντιγραφή :
Μην σκοτώνετε τα κουνούπια
Αλλοι σας πίνουν το αίμα
Αθάνας
24/12 10:14  shareholder-cs
Αθάνα απ όσους μας πίνουν το αίμα, ενίοτε μόνο τα κουνούπια μπορούμε να σκοτώσουμε.
Ας έχουμε εστω αυτή την ικανοποίηση, αυτή την απόδοση δικαιοσύνης, εστω αυτή τη προπόνηση...

Τωρα θα μου πεις, τι φταίει το κουνούπι, η φυση το έκανε να τρέφεται με αίμα, αλλιως θα πεθάνει...
Εντάξει, αλλά κι εμένα η φυση με εκανε ικανό να το σκοτώνω, αλλιως θα γινόμουν διπλός απ τα τσιμπήματα και ερυθρόδερμος απ το ξύσιμο...
24/12 10:32  atan
shareholder-cs καλημέρα
πως τα βλέπεις,παμε για διπλό πάτο ;
Αθάνας
24/12 10:56  shareholder-cs
Ναι μάλλον τοπικό W θα είναι, αλλά δεν έχει δυνάμεις για πολύ ψηλότερα στο άμεσο μέλλον.
24/12 11:02  Παπαρδέλας
Έτσι βλέπεις shareholder?
Όρισε μας τώρα και χρονικά το άμεσο μέλλον.
24/12 11:06  atan
Κύριοι εγώ εννοώ διπλό πάτο στα 1467
Αθάνας
24/12 11:20  shareholder-cs
Σε μια πτωτική αγορά και με τόσα που μας βομβαρδίζουν υποβαθμίσεις, καλοί και κακοί μπάτσοι, κλπ και παραταύτα κρατάμε γυρω στο 2200 επι 11 συνεχείς συνεδριάσεις. Αυτό δεν είναι δείγμα μιας αγοράς που εχει στο μυαλό για πολύ παρακάτω.
Αλλωστε τι χειρότερο κακό ακόμα να μας εύρει; Νομίζω οτι κάτω απο 2000 μονάδες δυσκολα θα ξαναπάμε, κι αν πάμε θα είναι πολύ παροδικό. Αλλωστε τον τελευταίο χρόνο, μόλις επι ενάμισυ μήνα είμασταν χαμηλότερα απο τις 2000, και μάλλον λογω ντόμινο επάλληλης κατάρευσης των margins. Τους υπόλοιπους 10+ μήνες είμαστε απο πάνω απ το διχίλιαρο.Αρα δεν βλέπω τέτοια βάθη.
Ηδη και οι insiders αγοράζουν εδω συνεχώς...
24/12 11:28  cornelsen
Επειδή μιλάμε και για το ΧΑΑ, εξακολουθώ να πιστεύω ότι τα πράγματα θα κριθούν από την πορεία των χρηματιστηρίων ΗΠΑ και Ε. Ε. Αν αυτά δεν κάνουν μεγάλη πτώση είμαι θετικός για τον ΓΔ. Τεχνικά, έχουμε στήριξη από τις 2100 μον. (χαμηλό Ιουλίου), θετικές αποκλίσεις ταλαντωτών και αναμέτρηση με τον ΚΜ12 μηνών που μέχρι τώρα -4 μέρες πριν το τέλος τού έτους- έχει κρατήσει.
Το σχόλιό σας
Για να σχολιάσετε το άρθρο πρέπει να κάνετε Login στο Capital.gr
Αξιολογήστε το άρθρο
11 ψήφοι

 Εκτύπωση
 Αποστολή με e-mail

Σχετικά με το blog
# Οταν οι ανθρωποι κανουν σχεδια ο Θεος γελαει.
# Για το παιχνίδι στα χρηματιστήρια: "Πρόκειται για μια δραστηριότητα που απαιτεί λίγο χρόνο και σου επιτρέπει, διατρέχοντας κάποιο μικρό κίνδυνο, να απαλλάξεις τον εχθρό σου από τα χρήματά του".


Αναζήτηση
Προηγούμενα Άρθρα
Τελευταίες δημοσιεύσεις